Pionierzy SCCS

Wybitny naukowiec i kardiolog, pionier nowoczesnej kardiologii, dyrektor Wojewódzkiego Ośrodka Kardiologii (1984-1993), Kierownik Katedry i Kliniki Kardiologii (1984-2001), uruchomił pierwszą w woj. śląskim pracownię hemodynamiki z 2 salami do diagnostyki inwazyjnej i 1 salę do elektrofizjologii, które wyposażył w najnowocześniejszą na ówczesne czasy aparaturę medyczną. Wprowadził w Zabrzu jako pierwszy w Polsce 24-godzinny system pracy, co miało nieocenione znaczenie szczególnie dla chorych w stanach zagrożenia życia, tj. w ostrej fazie zawału serca. Rozpoczął nowatorski w kraju i drugi w Europie (uruchomiony w 1986r.) zabrzański model leczenia zawału serca metoda angioplastyki wieńcowej, który stał się najskuteczniejszym pod względem medyczno-ekonomicznym sposobem leczenia zawału serca. Model ten został w kolejnych latach rozpowszechniony w woj. śląskim, a następnie od roku 2001 w całej Polsce.

Wybitny polski kardiochirurg i transplantolog, naukowiec, nauczyciel akademicki i wychowawca młodzieży, a także wielki miłośnik muzyki, poezji, teatru, malarstwa i żeglarstwa. Dyrektor Śląskiego Centrum Chorób Serca w Zabrzu w latach 1993 – 2022. Był absolwentem Akademii Medycznej we Wrocławiu, którą ukończył w 1974 roku z wyróżnieniem. Z Wojewódzkim Ośrodkiem Kardiologii w Zabrzu był związany od 1985 roku.  Współtworzył zabrzańską kardiochirurgię i transplantologię,  którą przez kolejne 30 lat z sukcesem rozwijał, zwłaszcza po objęciu w 1999 roku stanowiska kierownika katedry. W ciągu tych lat klinika stała się wiodącym w Polsce ośrodkiem o najszerszym w kraju zakresie zabiegów kardiochirurgicznych wykonywanych u dorosłych i dzieci. Z jego inicjatywy rozpoczęto rozbudowę ośrodka, kolejno o pawilony B, C oraz A+. To dzięki determinacji i wizji profesora Zembali SCCS jest jednym z najważniejszych ośrodków leczenia schorzeń sercowo-naczyniowych w Polsce.

(1938-2009) wybitny polski kardiochirurg, od 1984 do 1999 roku Kierownik Katedry i Kliniki Kardiochirurgii Śląskiej Akademii Medycznej (później Katedry i Kliniki Kardiochirurgii i Transplantologii w Zabrzu). W roku 1985 zapoczątkował nowoczesny program kardiochirurgiczny organizując pierwszą operację w Zabrzu, którą na specjalne zaproszenie wykonał Prof. Wacław Sitkowski. Zaledwie 3 miesiące później, 5 listopada 1985 r. Prof. Religa wraz z nowym Zespołem wykonał pierwszą udaną transplantację serca w Polsce. W roku 1986 Klinika w Zabrzu rozpoczęła współpracę z uznanymi wówczas zagranicznymi ośrodkami medycznymi doświadczonymi w dziedzinie mechanicznego wspomagania krążenia, dzięki czemu już rok później w Zabrzu przeprowadzono pierwsze w Polsce implantacje kliniczne mechanicznego wspomagania serca. Ten sukces zaowocował zaangażowaniem śląskich kardiochirurgów i bioinżynierów w budowę polskich systemów wspomagania niewydolnego serca, w wyniku czego wspólnie z dr. Janem Sarną powołał do życia Fundację Rozwoju Kardiochirurgii. W wyniku intensywnych prac zespołu już w roku 1993 powstały pierwsze Polskie sztuczne komory serca typu POL-VAD a 3 lata później POL-TAH. Dyrektor Instytutu Kardiologii w Warszawie, Senator, Minister Zdrowia. Zmarł 8 marca 2009 roku w Warszawie z powodu nieuleczalnej choroby nowotworowej płuc, której nie zdołał pokonać.

Wybitny lekarz, pediatra, kardiolog, profesor kardiologii w Leiden (Holandia), jeden z najwybitniejszych polskich i międzynarodowych ekspertów w zakresie wrodzonych wad serca u dzieci. Od roku 1986 pełniła funkcję p.o. kierownika Katedry i Kliniki Kardiologii Dziecięcej w Zabrzu przy Wojewódzkim Ośrodku Kardiologii (obecnie SCCS), gdzie od podstaw zorganizowała dobrze funkcjonujący oddział szpitalny kliniki. Po kierunkiem dr Lili Goldstein doświadczonego, wybitnego kardiologa dziecięcego zespół młodych lekarzy szybko podnosił swoje kwalifikacje, oraz wykonywano coraz bardziej skomplikowane zabiegi u coraz młodszych dzieci.

Uznany kardiolog, wybitny nauczyciel akademicki Śląskiej Akademii Medycznej, uosobienie życzliwości i harmonii, dobrej współpracy, znakomity dydaktyk, kierownik Kliniki Kardiologii (1982-2008), Dziekan Wydziału Lekarskiego w Zabrzu (1990-1996).